Mijn golfmoment van toen

“Opa, vertel nog eens van uw mooiste golfmoment lang geleden.”

“Dat is goed jongen, ik vertel het je nog een keertje. Kan je me goed zien? En staat het geluid aan? Zet je 7D Bril maar op. Dan is het nog mooier.”

Het is 2035, Tofik Dibi heeft net de presidentsverkiezingen gewonnen van de al oude Henk Blekert. Een schandaal tussen zijn vriendin en een perschef zou good-old Henk de das om hebben gedaan. Nederland is veranderd, harder en egoïstischer geworden. Oudere mensen teren op mooie verhalen van vroeger en proberen de nieuwe generatie meer liefde en verdraagzaamheid mee te geven. Het lijkt vaak vergeefse moeite.

Golfmaat Berry jenst zijn bal weer de fairway op.

“Het was 19 mei 2012. Een mooie dag. Nee, een schitterende dag. Opa ging met zijn golfmaatje Berry in alle vroegte een rondje lopen op de golfbaan in Lelystad. Achttien hele holes in de natuur. Schitterend.”

“Wat is een maatje opa?”

“Tsja, goede vraag jongen. Die zie je niet zoveel meer tegenwoordig. Een maatje is meestal een mens maar soms ook een dier waar je heel goed mee kan opschieten en waar je samen mee kletst of dingen mee doet. Vaak buiten. Vroeger gingen mensen best vaak naar buiten. Zoals ik, om te golfen. Dat doe je tegenwoordig haast niet meer.  Even naar buiten. Dat is best leuk hoor. Weet je, eigenlijk zijn wij ook een soort maatjes. Wij delen toch ook dingen samen. Oke, niet in het echte leven maar wel via NewInternet 3.0. Ben jij wel eens buiten geweest?”

“Jazeker opa. Heel af en toe gaan we de deur uit. Maar vertelt u verder. Wat gebeurde er precies?”

De 10e hole van Flevolandse Golfbaan in Lelystad

“Nou ik liep zoals altijd grillig te spelen. Maar die dag wel meer aan de goede kant van grillig. En toen kwamen we bij de tiende hole. Een hole met een bijna haakse bocht naar links. Echte goede spelers slaan hun eerste bal precies in de hoek. Dan kunnen ze met de tweede slag naar de green. Maar opa haalde dat nooit. Ook niet die ochtend. Maar de afslag was wel mooi. En de tweede slag sloeg opa precies door de hoek heen. Zo hoefde ik nog maar 110 meter te spelen. En ik had mooi zicht op de green.”

“En toen opa?”

“Ik zei al. Het was prachtig weer. De baan lag er super bij en er was nauwelijks wind. Ik pakte mijn ijzer 9 en sloeg. Alles ging goed. Ik kreeg zelfs een grassprietje in mijn mond. Een goed teken. De bal volgde een hoge boog en stuitte op de green. Even rolde de bal. En toen was hij weg. In de hole!”

“Wauw opa! En is dat gefilmd? Kan ik dat zien?”

IHD

“Nee jongen vroeger werd niet alles direct gefilmd zoals nu met je Integrated Headup Display. Een IHD bestond toen nog niet. Toen had je nog apparaatjes waarmee je moest bellen en filmen. Maar die moest je dan wel pakken en aanzetten. Wacht laat me eens kijken. Misschien staat er op het oude Internet nog een filmpje dat we naar de bal lopen. Dat was ook mooi. En ik geloof dat mijn maatje Berry ook nog een prachtig verhaal heeft geschreven over die ochtend. Ik zal het nooit vergeten, Ray’s Corner!


httpv://youtu.be/f0yEsRhsguw

Geef een reactie